ЯШӘТҮ ф. 1) йөкл. юн. к. яшәү

2) Берәр нәрсәнең эшен, хәрәкәтен дәвам иттерү, дәвам итү, бетмәү, юкка чыкмау. Совет чоры өчен хас уңай нәфасәти принциплар белән бергә шушы өлкәдә зур кимчелекләр, асылда, тискәре юнәлешләр дә яшәде. К.Гыйззәтов