ЯУЛАШУ ф. 1) урт. юн. к. яулау. Каулы җиргә ут салып, Утны кайдан утларсың? Халык белән яулашып, Яхшыны кайдан табарсың? Дастан. Казан ханлыгын яулашып биргәннәр дә, Мәскәү тирәли меңләгән чиркәүләр төзешеп, гөмбәзләрен таланган Казан алтыны белән япканнар. М.Галиев

2) Даулау, көрәшү. Зирәк Тукай шигъри сөңгесе белән иреккә юл яулашып үлемсезлеккә кергән. Р.Зарипова