ЯРКА II и. 1. 1) Урталай ярылган утын агачы, түмәрнең бер яртысы. Мин элек, Герман сугышына кадәрле, типсәм – тимер өзәрлек, кып-кызыл, нарат яркасы шикелле янып торган бер җегет идем ---. Г.Камал. Утын яркаларына ияреп кергән кар кисәкләре, кайнар чәйдә эрегән шикәр шакмакларыдай, теләр-теләмәс кенә, агач пүләненә сеңеп юкка чыгалар. Д.Булатова

2) Гомумән нәрсәнең дә булса эре ярылган бер кисәге. Ниһаять, хлеборезкадан икмәк яркаларын китерделәр ---. А.Гыйләҗев. Канифә тизрәк сикереп торды, өстәл өстендәге җамаяктан инде суынып беткән ике-өч бәрәңге яркасы эләктереп, --- урамга атылды. Н.Көбәш

2. с. мәгъ. Яртыга бүленгән, ярылган. Табында күбрәк ярмалы ярка бәрәңге иде. Ә.Салах

◊ Ярка кебек Нык, таза, тулы гәүдәле (кеше тур.). Атаң шундый ярка кебек үсеп җиткән улы барлыкны күрсә нишләмәсие. Г.Ахунов