ЯРАУСЫЗ с. 1) Ярамый торган, яраксыз; сыйфаты, дәрәҗәсе килмәгән. Саф әле күңлең синең, һичбер бозык уй кермәгән, Пакь телең дә һич яраусыз сүзләр әйтеп күрмәгән. Г.Тукай

2) диал. Җитлекмәгән, булдыксыз, юньсез . Яраусыз кешегә сүз әйтсәң, ярыла-ярыла йортка [илгә] җәер. Әйтем