ЯЛТЫРБАШ и. сөйл. 1. Пеләш кеше; чәчсез кеше. Чөнки татар ирләре-угланнары, чәчләрен пәке белән кырдырып, ялтырбаш булып йөри иде. Р.Батулла. – Кем иде ул теге ялтырбаш? – дип, улының каршына йөгереп чыкты. Кызыл таң

2. с. мәгъ. Чәчсез, пеләш башлы, такыр башлы. Ялтырбаш кеше