ЯБАГАЙ с. монг. 1. Ярлы, фәкыйрь, хәерче. Юк, көчлеләр кирәк, ярлы булсын, ябагай булсын, көчле булсын – Хәсәннәр кебек, Морат ишеләрдәй. Х.Хәйруллин. Егет, имеш! Ябагай йолкыш! Анаң белән бергәләп ычкыныгыз! М.Хуҗин

2. и. мәгъ. Ярлы, хәерче кеше; түбән катламнан булган кеше. Ялгышкандыр: миндәй ябагайга ярашырлык ярлы юк, дисә. З.Мансуров