ЮЫНТЫ с. к. юынтык. Идәннең урта бер җирендәрәк, чокырланып торган бер төшендә, әрлән төннеге сыман тишек күренде. – Юынты сулары шуннан агып китә, – диде Ямгырчы би, аңлатып. Н.Фәттах