ЮЛЫГЫШУ ф. 1) урт. юн. к. юлыгу. Ахыр, бергә-бер юлыгышып, каты орыш кылдылар. Әкият

2) к. очрашу. Алар [Баязит белән Давыт] бергә туып, бергә уйнап үстеләр, байтак еллар аерылып яшәгәннән соң, менә бу ел тагы юлыгыштылар. Г.Ибраһимов