ЫСЫЛДАШУ ф. 1) урт. юн. к. ысылдау. Аларның янәшәсендә генә, муеннарын сузып, ике ата каз ысылдаша. Р.Вәлиев

2) күч. Иреннәрен кысып, теш арасыннан гына усал итеп сөйләү . Юк, кычкырышып түгел, татарлар, гомумән, кеше алдында кычкырышмый бугай, ысылдашып кына талашалар болар. Шәһри Казан

Ысылдашып алу Кыска гына ысылдашу. Бикәләр бәпкәләренә куркыныч янаган ана каз шикелле ысылдашып алдылар. Казан утлары