Ы’Ң-ШЫҢСЫЗ рәв. сөйл. 1) Тавыш-тынсыз, тыныч кына. Әкълимә, почмакта ың-шыңсыз басып торучы Фердинандка ишарәләп: – Таныш бул, бу – Фердинанд [диде]. З.Хәким

2) Ыгы-зыгысыз, ыгы-зыгы күтәрмичә. Көннәр ың-шыңсыз гына үтә торды