ЫЛКЫН и. гар. иск. диал. 1) к. алкым

2) Күн, киез итекнең тамагы; русчасы: подъём

◊ Ылкын булганчы тупас Бугазына тыгылганчы (ашау тур.). Ылкыны килгәнче к. ылкын булганчы