ЫЛҖЫРА’У ф. диал. 1) Җебү; юешләнеп формасын югалту, җәелү. Җылы су белән җебеп яхшы ук ылҗыраган киез итек салкын бозга шакырдап каткан. Ф.Хөсни

2) күч. Куркып югалып калу, нишләргә белми аптырап тору; мәлҗерәү. Ярар, болай ылҗырап утырып эш чыкмас. В.Нуруллин