ЫКЫ’-МЫКЫ КИЛҮ ф. к. ык-мык итү. Ачуташ капкан кебек, йөзе җыерылды. Бер агарды, бер кызарды, ыкы-мыкы килде. Ә.Хәсәнов. Ыкы-мыкы килеп, Дәрвиш күп сөйләде, алдый торгач буталып һәм хәтта күз яшьләренә дә батып бетте. В.Имамов