ЫКЫ’-МЫКЫ ы. 1. к. ык-мык

2. җый. и. мәгъ. сөйл. Икеләнү, шикләнү, нәрсә эшләргә, әйтергә белмәү, аптырау, анык кына җавап бирмәү, туры җаваптан качарга тырышу халәте. Шартлатып турысын әйт тә сал! Ниемә ул ыкы-мыкы! Р.Батулла