ЫЗЫЛДА’У ф. 1) Авыртудан, сызлаудан ыз-ыз дигән тавыш чыгару. – Кара аны, олы кеше дип тормамын, шушы көтү куган чыбык белән сыртыңны яра башласам, шундый ызылдарсың – чыгып киткәнеңне сизми дә калырсың. X.Җәмил

2) Һаваны ярып ыз сыман тавыш чыгару; выжлау, ыжылдау. Бу хатны язганда гына, яннан иксез-чиксез пулялар ызылдап үтте. Ватаным Татарстан

3) Ыз-ыз дип үртәп тору. Ызз-ызз, тота алмый, тота алмый