ШЫРАГАЙ и. диал. 1) Үтә беркатлы, эчкерсез, киң күңелле кеше. Әнисә котыртты, мин шырагай тиз риза булдым. Яңарыш

2) Бик нык юмарт, үзендә булганны уртаклашу ягын гына карый торган кеше