ШЫПАЮ ф. сөйл. Шып тыну, тынып калу, шым булу; тавыш-тын чыгармау. Хафиз --- як-ягына карангалап, шыпаеп кына келәт янына килеп тыңлый да келәт тәрәзәсен чиертә. Г.Камал