ШЫБЫНЛА’У ф. 1) Шыбын белән чистарту (мылтык көпшәсен)

2) к. шомполлау ( 2 мәгъ.). Ат хуҗасы авылы кешеләре – удмуртлар килеп, Бикәне шул урында тотканнар һәм, самосуд ясап, шунда шыбынлап үтергәннәр. Р.Зарипов

3) диал. Берәр нәрсәнең эчен, чокыр яки тишекне шыбын, таяк яки шундый нәрсә белән бутау, гөжгеләү. Йомран тишеген шыбынлау. Тиен оясын шыбынлап, чикләвеген алу