ШӨБҺӘ’ ИТҮ ф. иск. Шөбһәләнү, ышанмау. Яңадан сугыш булган тәкъдирдә дошманнарны җиңәчәкләрендә төрекләр шөбһә итмиләр. Г.Камал. Мин сез утырткан чәчәк түтәлләренең матурлыкларына шөбһә итмим. К.Тинчурин