ШИНЛА’У ф. Шин ( 1 мәгъ.) сугу; шин кидерү. Башта вак-төяктән генә кереште бу: кемгәдер урак тешәүләде, чалгы тапады, кайрады... Соңрак ишек тоткалары, капка келәләре ясый башлады. Соңрак инде ат дагалау, арба көпчәкләре шинлау ---. М.Хәсәнов