ШИБЛЕТ и. сөйл. к. штиблет. Аның өстәл өстендә каләмнәр, --- иске китаплар, шиблет янында бер иске читекнең балтыры күренеп тора иде. Г.Исхакый. Өстенә җөббә, аягына шиблет, башына каракүл бүрек кигән --- Казан шәкерте Зәки Гайфи тәкәллеф белән генә атлап барды. Г.Ибраһимов