ШӘФКА’ТЬ ИТҮ ф. Кызгану; кызганып мәрхәмәт күрсәтү. Вә янә берничә елдан соң бәгъзы фәкыйрь-фөкара, --- җыелышып, Иван Василичтан үзләренә урын сорадылар. Иван Василич аларга шәфкать итеп, «вон вам место» дип, Яңа Бистә урынын күрсәтте. К.Насыйри. Инде нишлим, шәфкать итеп, Ярдәм кулын кем дә сузмагач? Т.Гыйззәт. Әй, ярлыка, үз кеше без, Каты булма, шәфкать ит. Н.Исәнбәт