ШӘҮКЪ и. гар. иск. кит. Дәрт, көчле теләк, чамасыз арзу, һәвәс. Мәхәббәт шәүкы шаһ күңлегә төште ---. Дастан. Калмады моннан әсәр, калды мәгәр шәүкың һәнүз. Г.Тукай