ШӘРӘФСЕЗ с. Абруйсыз, дәрәҗәсез; хөрмәтен саклый алмаган. Ул заман бу шаулаган шанлы шәһәрләр кечкенә Бер фәкыйрь, рухсыз авыл булган, шәрәфсез мескинә. Дастан