ШӘ’П-ШӘП рәв. 1. Бик тиз, кызу итеп, җәһәт кенә. Ул шәп-шәп атлап чыгып китте дә директорны алып керде. Ф.Яруллин

2. с. мәгъ. Киң, озын, эре. Карлыгач сүзләрнең мәгънәсен төшенеп өлгермәде, урман каравылчысы атыннан сикереп төште, шәп-шәп адымнар белән аның янына килде ---. А.Хәлим