ША’ЯТЬ кер. сүз Сөйләүченең үз фикеренең чынлыгына, дөреслегенә карата бераз шикләнүен, ләкин булу, үтәлү мөмкинлегенә өмет итүен белдерү өчен кулланыла; бәлки, ихтимал, шәт . Инде кызыл туйда утыру бәхетенә дә ирештем. Шаять, монысы соңгысы булмас. Г.Әпсәләмов. Иренең балага да, үзенә дә йомшарып, игътибарлы булып китүе үлән тамчыларына караганда, шаять, мең мәртәбә шифалырак булгандыр. Г.Галиева