ШАКЫРДА’У ф. 1) к. шакыраю. Шунысы гына мәзәк: салкын көннәр җиттеме, кое шакырдап туңа да кызганыч дәрәҗәдә серсез булып кала. Ә.Баян. Хәтимә апа толыбын, салып, Тайбәттәйгә киерткән дә үзе юл буе җилдә шакырдап кайткан. Л.Ихсанова

2) к. шыгырдау

◊ Шакырдап торган Чатнама, шартлап торган, үзәккә үтә торган. [Тышта] шакырдап торган суык. И.Салахов