ШАБАШЛА’У ф. сөйл. 1) Эштән туктап тору, тәнәфес ясау, ял итү. Корабль тау-тау булып килгән дулкынга каршы күкрәген киереп бара. Сәгатенә егерме биш шабашлый. А.Таһиров

2) Эшне тәмамлау, тәмамлап эштән туктау