ЧЫРЫЛДАТУ ф. 1) йөкл. юн. к. чырылдау. Марат, сеңлесенең бу сүзләренә түзә алмыйча, Рәмзияне куып китә һәм, бер эләктерсә, нык кына чырылдата. Ф.Яруллин

2) сөйл. Сызгырту. Ул әле шап иттереп учын учка сугып ала, әле чырылдатып сызгырып җибәрә, әле чүгеп куя. М.Галәү