ЧЫРЛА’У ф. 1) Кайбер кошларның сайравы һәм аерым бөҗәкләрнең тавыш чыгаруы. Туксансыз тургай чырламас. Әйтем. Арыш арасында чикерткәләр колак яргыч итеп чырлый. Р.Батулла

2) к. чылтырау . Елга әнә чырлап ага. Ә.Сәгыйди

Чырлый башлау Чырларга тотыну

Чырлап тору Даими чырлау; хәзерге вакытта чырлау