ЧЫРАКЧЫ и. иск. Төнлә көймәдә басып торып, чыра (ут) яктысына аулап, салдау белән чәнчеп балык тотучы. Чыракчыны чуртан күрмәс. Әйтем

_ЧЫРАЛАНУ ф. Яргаланып чырага әйләнү, чыралар барлыкка китереп телгәләнү. Абзарның юан имән өрлеге чыраланып, урталай өзелгән. Казан утлары