ЧЫГЫ’Ш КИЛЕШЕ и. лингв. Эш яки хәлнең гадәттә урын, вакыт ягыннан башлану ноктасын белдерә торган грамматик форма (мәс., урманнан, иртәдән). Чыгыш килеш күрсәткече алган сан беренче урында, баш килештәгесе аннан соң әйтелә. Татар грамматикасы