ЧҮТЕЛДӘ’Ү ф. сөйл. к. чутылдау. Төп тәнкыйть безнең әлеге мәкалә кисәгенә юнәлгән иде (әлеге мәкалә кисәгенә дим, чөнки анда әйтелгән фикерләр, әтәч булып кычкырып караган чеби кебек, чүтелдәүдән ары узмаган иде әле). М.Госманов. Аны кискән вакытта, «оныттың, оныттың» дип чүтелди-чүтелди, ике күгәрчен килеп чыга. Сәхнә