ЧҮП II иярт. к. чуп ( 1 мәгъ.). Күп тә үтмәде, чүп иткән тавыш ишетелде, һәм Сәхәү карт яңадан сөйләшә башлады. М.Әмир. – Җанкисәгем! – дип, чүп итеп үпте. Б.Рәхмәт