ЧУАК с. 1. сөйл. Явым-төшемсез, болытсыз, аяз. Бүгенгедәй исемдә, якты чуак бер тын иртәдә бала башыма шундый аң килде: бу якты дөньяга минем килмәвем дә бик мөмкин булган лабаса. Г.Хөсәенов. Яшибез шулай шөкрана кылып чуак көннәребездә. Ә.Хәсәнов

2. и. мәгъ. Явым-төшемсез, аяз, җылы көннәр, шундый ара