ЧОКЫРАЙТУ ф. сөйл. к. чокырландыру. Ә Диләфрүз, киресенчә, ирен почмакларын чокырайтып елмайды гына. Г.Әпсәләмов. Ул аякларын тиз-тиз кайнар комга күмгәләде, аннары, иңе белән комны чокырайтып, шунда сыенды. Х.Камалов