ЧИРЛЕ’-ЧОРЛЫ с. сөйл. 1. Чире күп булган, чирләшкә булган. Аннан, чирле-чорлы балалар туа, дип аптырыйлар. Саба таңнары

2. и. мәгъ. Авыру, чирләшкә кеше. Юк, ахирәткәем, чирле-чорлы белән язмышымны бәйләп, фәкыйрьлек баткагына батучы мин түгел. Р.Мулланурова