ЧИРКЕН с. иск. диал. Начар, яман; җирәнгеч. Үзен сөям, кызганам, дустым дип, кочагыма аласым килә, шулвакыт ук аны бөтен мәдрәсәгә чиркен кыяфәттә сурәтлим. Г.Ибраһимов. Һәммәсе бик күңелле генә, ләкин хатын ролен ирләр уйнаганга, бик чиркен бер хис калдыра. Фәнни Татарстан