ЧЕ’П-ЧЕП ИТҮ ф. 1) Чеп-чеп килгән тавыш чыгару; чиелдау (чеби тур.). Янәшәдә генә бертуктаусыз чеп-чеп итеп торган яңа борынлаган сары чебешләр дә һичкемне битараф калдырмады. Ватаным Татарстан

2) Иреннәр чыпылдаганда, диңгез берничә кат ярга килеп бәрелгәндә, су өстенә суккалаганда чеп-чеп килгән тавышлар чыгару. Диңгез, чеп-чеп итеп, Киң ярларга бәрелә-кагыла... Ш .Фидаи