ЧӘПӘЛӘШҮ ф. диал. 1 ) урт. юн. к. чәпәләү. Керне чәпәләшү

2) күч. Сугышу, кыйнашу. Оренбургтагы Вәли мулланың кадим мәдрәсәсендә сүз көрәштерү күп очракта якалашуга, мендәр белән чәпәләшүгә кадәр барып җитә иде. С.Поварисов. Яшьрәк чакта, дөньяларын онытып, канга батып чәпәләшеп яткан ике ир-атны берничә мәртәбә сугышудан туктаткан кешемен. Ф.Тарханова

3) Тиргәшү, ызгышу