ЧАПАК с. диал. 1) Тапкыр, зирәк; тере. Чапак бала

2) Үткен, чәнечкеле (тел тур.). Усал, чапак телле егет-җилән, аның исемен ялгыш ишеткәнгә салышып, бозып: «Нихәл, Кисмәк улы?» – дип үрти, үчекли, ирештерә үзен. И.Диндаров