ЧАЛА с. диал. 1. 1) Аралаш; бер көчәеп, бер әкренәеп ява торган. Болыт ала булса, яңгыр чала булыр. Әйтем

2) Ике милләт вәкиленнән туган, метис. Чала казакъ

2. рәв. мәгъ. Тиешле таләпләргә җавап бирмәслек итеп, җитешсез итеп; начар. Чала гына эшләү