ЧАККЫЧ и. 1. 1) Кайбер төр бөҗәкләрдә, хайваннарда тидереп, тешләп алуга кешеләргә, хайваннарга агу җибәрергә мөмкинлек бирә торган әгъза, күзәнәк; ук, чага. Аларның чаянныкы кебек койрыклары һәм чаккычлары бар иде, һәм аларга шушы койрыклары белән биш ай буе кешеләрне газапларга хак бирелде. Инҗил

2) Кайбер үсемлекләрдә төкчә. Кычыткан чаккычы

2. с. мәгъ. Чага торган. Эчәккуышлыларга чаккыч күзәнәкләр һәм ашкайнату куышлыгы булу хас. Биология