ЧАЖГЫРУ ф. 1) Бик тиз хәрәкәт иткәндә сызгырту, кычкырту (гадәттә, паровоз тур.)

2) күч. сөйл. Кычкыру, тупас сөйләшү. – Син бала-чага булма, иптәш Зөбәеров, – дип чажгырды бүлек мөдире. Ш.Бикчурин

Чажгыра башлау Чажгырырга тотыну. Идарәдә бергә эшләгән иптәшләр дә колакка чажгыра башладылар ---. Ш.Бикчурин