ҺӘ’Ү II ы. Сыерны чакырган, куган, тынычландырган вакытта әйтелә. – Һәү, һәү... Кил, Бөйрәкәй, әйдә, мә! – Бөйрәкәй үзен әйдәгән Мәдинә артыннан күндәм генә иярде, күп тә үтми, чиләккә, зың-зың, чыж-чыж килеп, ак агынты агыла башлады. Т.Гарипова