ХУРЛАТУ ф. йөкл. юн. к. хурлау. Күп агайлар, тезләренә терсәкләрен салып, башларын түбән игәннәр, гүя алар фермалары өчен дә, Нургали өчен дә бик гарьләнәләр һәм Нургалигә, үзен дә, ферманы да шул күркәдән хурлаткан өчен, ачулары килеп, күтәрелеп карыйсылары килмичә утыралар иде. Ә.Еники. Артыңнан килеп йөргән егетне кемнең хурлатасы килсен. Л.Ихсанова