ХИРКА и. гар. иск. Тупас тукымадан тегелгән озын җиңле, тезләргә кадәр төшкән ирләр киеме. Мәсәлән, суфыйчылык юлбашчысы үз хиркасын алмаш булып калачак мөриденә бирү традициясе булган, һәм бу күренеш әлеге поэмада да бар. Р.Мәрдәнов. Хинг Ши, бераз уйланып торганнан соң: – Хирканың киңлеге ярты иң. Яңарыш