ХИҖАБ и. гар. 1) иск. Пәрдә, чаршау; каплау

2) Ислам динен тотучы хатын-кызларга фарыз булган, баштанаяк гәүдәне каплый торган теләсә нинди кием. Дүрт ай дигәндә, кыз, ислам динен кабул кылып, Зоядан Зәйтүнәгә әйләнә, өстенә хиҗаб киеп, намазлыкка баса. Г.Гомәр. Хиҗабның зур җаваплылык икәнен онытырга ярамый, чөнки җәмгыять яулыклы мөслимәгә шәхес буларак кына түгел, ә бөтен мөселман өммәтенең бер вәкиле итеп карый. Безнең гәҗит