ХӘКАРӘ’Т КЫЛУ ф. к. хәкарәт итү. Кешенең кешелеген изү, түбәнлеккә төшерү, хәкарәт кылу һәм аны мәсхәрә итү өчен, бу «тормыш»ны белмәгән ир затларның да (хатын-кызны әйткән дә юк) уена килә алмастай ысуллар куллану... Р.Кәрами. Каберлек – изге урын, кайсы халыкныкы һәм кемнеке генә булмасын, аны бозарга, чүпләргә, хәкарәт кылырга ярамый. Ф.Яхин