ХАТУН и. сугд. 1) тар. Кахан хатыны

2) иск. Исем белән бергә яки аерым гына кулланылып, хатын-кызларга хөрмәтләп эндәшү сүзе. Зөләйха бер көнне йоклап ята иде, Бер даясе кереп, аның хәлен күрде: «Әя хатун, сиңа нәрсә булды? – диде. – Ни сәбәптән мондый хәлгә төштең имди?» Кол Гали